Mystras (GR)

Vannacht was het stil en aardedonker op Castle View. De terreinverlichting blijk je handmatig aan te kunnen doen: op elke paal zit, net als thuis, een lichtschakelaar.

We zijn al vroeg bij de pinken, want vanochtend willen we Mystras bezoeken en de ergste hitte van de dag dus vóór zijn. Maar eerst krijgen we nog een doodschrik van een grote sprinkhaan die samen met de droge was ons busje binnenkomt.

08 11 00

Mystras kent twee ingangen: de beneden- en de bovenstad. Vanaf de camping rijd je binnen 10 minuten naar de ingang beneden en ruim voor half tien zijn we present. Er is nog parkeerruimte zat. De vriendelijke mevrouw bij de kassa legt ons in gebroken Engels uit wat er allemaal te zien is, hoe we naar de bovenstad kunnen wandelen (of op het zelfde entreekaartje via de weg naar de boven-ingang kunnen rijden) en voor 24 euro mogen we met z’n tweeën naar binnen. Goed schoeisel en een flesje water zijn hier wel een must: de paden zijn steil en rotsig en ondanks af en toe een vlagerig, verkoelend windje loopt de temperatuur tijdens het wandelen al snel flink op. Gelukkig zijn er overal waterkraantjes waar je je flesje bij kunt vullen. Wat is het mooi! We scharrelen rond tussen de eeuwenoude paleizen, kloosters en ruïnes die door uitgesleten, steile paden met elkaar zijn verbonden.

En als je over je schouder kijkt, beneemt het uitzicht over het dal je de adem.

08 11 26

Na een paar uurtjes houden we het in de verzengende hitte voor gezien en besluiten we de bovenstad te laten liggen.

Terug op de camping is die bijna helemaal verlaten. Wie Mystras heeft gezien, trekt vanaf hier weer snel verder. Wij blijven nog tot morgen, drinken een ijskoude frappé op het campingterras en brengen de rest van de middag in alle rust onder de luifel door. Aan het eind van de middag loopt het terrein langzaam aan weer vol.

Ook vandaag is het – zoals gewoonlijk in zomers Griekenland – aan het van de middag, een uurtje voor de zon zakt, op z’n heetst. De wind valt weg en alles zindert in de hitte Niet het fijnste uurtje van de dag. Maar zodra de zon een beetje achter de bomen zakt, wordt het weer een stuk aangenamer. We eten ‘s avonds een lekkere paidakia en bifteki in het restaurant. En dan maak je hier algauw vrienden.

08-11-30-e1538588975277.jpg