Vranje (SRB) – Sremski Mitrovica (SRB)

Rond een uurtje of 9 zijn we klaar voor de start. Richting Belgrado, gaat het. Tegen de klok van 11 krijgen we zin in koffie. Geen probleem, er zijn hier uitspanningen genoeg langs de snelweg. Was men in Chalkidiki helemaal ingesteld op Bulgaren, hier mikt men vooral op Europese burgers van Turkse afkomst. De Turkse families op weg naar het Noorden vlijen zich op het parkeerterrein onder de bomen neer, bereiden hun lunch op meegebrachte kooktoestelletjes en genieten samen van een uitgebreide picknick.

IMG_1845

Tegen de middag rijden we Belgrado binnen.

IMG_1848

Geen file dit keer. Een half uurtje later zijn we Belgrado uit.

IMG_1865

Dit stukje Servië kent maar weinig campings. Maar camping Zasavica adverteert prominent langs de snelweg dus dat gaan we maar eens proberen. Het is (weg-van-de-snelweg) een aangenaam ritje van ongeveer 15 kilometer. We maken nog even een stop in een plaatselijke supermarkt en daar is geen ‘nee’ te koop.

IMG_1867

Op een gegeven moment wordt de weg smaller en rijden we door een slaperig dorpje.

IMG_1868

De camping staat goed aangegeven. De weg wordt steeds smaller en landelijker. We komen een trekker tegen met twee jonge mannen: ‘Camping, camping!’ roepen ze met een duimpje omhoog 🙂 En dan staan we opeens voor de toegangspoort van een klein paradijsje.

IMG_1874

De beheerster ontvangt ons allervriendelijkst. Het is niet druk en we mogen zelf het allermooiste plaatsje uitzoeken. De formaliteiten kunnen wachten. En daar staan we dan, in alle rust midden in een prachtig park onder de bomen waarin de vogeltjes opgewekt kwinkeleren.

IMG_1876

Vlakbij ligt het natuurreservaat Zasavica waar ezelinnen grazen. De melk van deze dieren staat aan de basis van de duurste kaas ter wereld naar het schijnt.  Wij bewaren dit uitstapje voor een volgende keer en geven ons na deze lange reisdag over aan heerlijk niks-doen en een lekker home-made maaltje.